ဓမၼေရးရာ အေတြးစမ်ား၊ ကဗ်ာမ်ား၊ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ မွတ္တမ္းဓာတ္ပုံမ်ား၊ ဖတ္ခဲ့ဖူးေသာ စာမ်ားထဲမွ ႏွစ္သက္ရာ စာ ကဗ်ာမ်ားႏွင့္ အေတြးအေခၚမ်ားကုိ မွတ္တမ္းသေဘာ မွ်ေ၀ တင္ျပထားပါသည္
Showing posts with label ကဗ်ာမ်ား. Show all posts
Showing posts with label ကဗ်ာမ်ား. Show all posts

Saturday, January 26, 2013

ဘ၀ဆည္းဆာ မုိးခ်ဳပ္၍လာ



ဘ၀ဆည္းဆာ မုိးခ်ဳပ္၍လာ

၁။ အမ်ားမုန္းစရာပ၊
ခါးကုန္းလုိ႔ ဆံေကျဖဴ။

၂။ အသက္ၾကီးျပန္ေတာ့
ပ်က္စီး ကုိယ္ခႏၶာက
အုိဒဏ္နာ ရန္ရွာခ်က္ကယ္ေၾကာင့္
ေခြယုိင္ကာ  ေနထုိင္ခက္လွတယ္
ေနွာက္ယွက္ ေဘး ထူ။

၃။ မၾကားပါ နားမွာ ေလးတဲ့ျပင္
အားမပါ သြားလာေႏွးပါဘိ
၀ါးေတာင္ေ၀ွး ေဖးတြယ္ကူ
ေရွးငယ္မူနွင္ လြန္ကြာေ၀း။

၄။ အရုိးပေဒသာ အဘုိးေ၀ဒနာက
ေလအလာ ေၾကြကာ သက္ရွာမယ့္
ေနြအခါ ေရႊ၀ါရြက္လုိပ
ေျမအလႊာ ေခြကာ စက္ေတာ့မည့္ထင့္
ေခ်ာင္း တဟက္ဟက္ကယ္ႏွင့္
အေျပာင္းခက္ပါဘိ၊
(အုိ ကြယ္) ေစာင္းလ်က္ မွိတ္ေမွး။

                          လွသိန္း၀င္း(ကနီ)

ဆံျဖဴၾကီးနဲ႔ သုံးမ၀င္ျပီ



ဆံျဖဴၾကီးနဲ႔ သုံးမ၀င္ျပီ

၁။ ရြတ္တြ ယြင္းယုိ ေခြယိုင္ႏြဲ႕လုိ႕
ေတြမွဳိင္သနဲ႔ လက္ေျခတုန္၊
ေနထုိင္မတဲ့ ရက္ေတြကုန္ျပီ
သက္ မေသရုံ က်န္ပါေတာ့။

၂။ အရုိးေခါက္ခက္ မွိန္တိမ္တိမ္ငယ္၊
ပိန္တလိန္လိန္ အုိမင္းေခ်ေပါ့ေနာ့။

၃။ ႐ႈံ႕တီး ႐ႈံ႕တြ သားအေရ
 သြားအေၾကြ အားေတြ မသန္ေပ်ာ့။

၄။ စားေလ ၀ါးေလ အန္တေအာ့့နဲ႔၊
တန္ေပါ့ မာန္ေလ်ာ့ ဇရာေကာင္။

၅။ ေတာင္ေ၀ွး လက္ကုိင္ အေဖာ္ႏြဲ႕နဲ႔၊
ကေခ်ာ္ကခ်ဲ႕ ေယာင္တီးေယာင္ေတာင္ေတာင္။

၆။ နတီး နတ ပိန္ေခ်ာင္ေခ်ာင္ငယ္၊
 မွိန္တေမွာင္ေမွာင္ အျမင္ေမွးလုိ႕၊
ဘ၀င္ေသြးက ခုန္ဆြခုန္ဆြေန၊
ၾကဳံမွ ၾကဳံရပေလ။

၇။ ရင္အုံခ်ဳိင့္လုိ႕ ခါးကိုင္းေခ်ျပီ၊
နားထုိင္းေ၀ေတ ေယာင္ေငးမွဳိင္လုိ႔ေလး။

၈။ ဆံျဖဴၾကီးနဲ႔ သုံးမ၀င္တယ္၊
မုန္းခ်င္စဖြယ္ လြန္ေကာင္းပါဘိေလး။

                        (လယ္တီပ႑ိတ ဦးေမာင္ၾကီး)

Monday, January 21, 2013

လက္ေဆာင္



လက္ေဆာင္
                                                                                               
                             ကမၻာေျမထဲ
                             ရနံ႔အေထြေထြနဲ႔
                             ကာလာစုံ ပန္းပြင့္မ်ား
                             ေနလို လလို လက္ေနၾက။

                             မ်ဳိးေစ့မွန္ရင္ အပင္သန္တယ္
                             ဒါ.....ဆို႐ုိးထဲက ဆို႐ုိး
                             ဘယ္သို႔ပင္ ဆိုဆို
                             ခက္မဆိုတာ
                             ပင္စည္ကေန ရွင္သန္လာရတာ။

                             သဘာ၀ေတြရဲ႕
                             လႈပ္ခတ္သံကို နားစြင့္ၿပီး
                             မူေလးတစ္ခ်က္မွ် မပ်က္ေစလို
                             အပင္ျမင့္လို႔ ေလပိုသင့္ခဲ့တာ
                             အဆန္းမဟုတ္ခဲ့ဘူး။

                             ေသခ်ာတာတစ္ခုကေတာ့
                             အရွိန္ဟာ အခ်ိန္ထဲမွာ
                             ရွိေနတယ္ဆုိတာပဲ.....။

ညီသား

မဟာဂႏၶာ႐ုံမဟာနာယကခ်ဳပ္ဆရာေတာ္၏ သက္ေတာ္ရွစ္ဆယ္ျပည့္ အထိမ္းအမွတ္ စာေစာင္မွ-

တစ္ေယာက္တည္းဘ၀မွာ ---



တစ္ေယာက္တည္း......

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
ခ်စ္ကြၽမ္းဝင္ဖို႕ေမ့သြားတယ္၊
တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
ခင္မင္မႈေတြကို တြယ္တာလာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
သီခ်င္းသံစဥ္ေတြ ပိုနာဆင္လာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
ဖုန္းေမ့က်န္တတ္လာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
အက်င့္ဆိုးေလးေတြကို ေမြးလာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
မတင္းတိမ္ မေရာင့္ရဲတတ္ေတာ့ဘူး၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
အထီးက်န္တာကလြဲလို႕ ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းလာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
ပိုရင့္က်က္လာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
မိဘနဲ႔ေမာင္ႏွမကို ပိုအေရးေပးလာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
ေန႔ထူးေန႔ျမတ္ေတြကို ေမ့ေနတတ္တယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
အတြဲေလးေတြေတြ႕ရင္ စိတ္ထဲမွာတစ္ခုခုေတာ့ ျဖစ္သြားတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
ဖိနပ္ေတြအမ်ားႀကီးဝယ္ျဖစ္တယ္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ေဝးရာကိုေခၚေဆာင္သြားဖို႕။

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ပ်ံသန္းႏိုင္တယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
အခ်စ္ကိုအေလးမထားႏိုင္ေတာ့ ေငြေၾကးနဲ႔အလုပ္က ိုအေရးေပးလာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
တစ္ကိုယ္ေကာင္းပိုဆန္လာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
လက္ေတြ႕ပိုဆန္လာတယ္၊

တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ
ၾကာလာေတာ့ အထီးက်န္ဝမ္းနည္းလာတယ္၊

ကိုယ့္ဘဝမွာ အထိန္းအခ်ဳပ္ေတြမရွိဘူး
‘လူေတြ ငါ့ကို မယံုၾကပဲ ေမးတယ္………………………

ဘာေၾကာင့္ တစ္ေယာက္တည္းဘဝကေနမထြက္ခြါႏိုင္ေသးတာလဲ
တစ္ေယာက္တည္းဘဝမွာ က်င့္သားရေနလို႕ပါ…

( ေဒါက္တာ အရွင္ေခမိႆရ
)